ในวันที่เราเริ่มจัดกิจกรรม "บัณฑิตน้อย" ในช่วงแรกๆ ยอมรับตามตรงครับว่าในใจของผมมีความคิดที่ขัดแย้งกันอยู่ 2 มุมมองใหญ่ๆ ที่ทำให้ต้องกลับมาทบทวนตัวเองอยู่เสมอ มุมมองแรก: คือความปรารถนาที่จะสร้างแรงบันดาลใจให้กับเด็กๆ ผมอยากให้พวกเขาเกิดความภาคภูมิใจในก้าวแรกของการศึกษา อยากให้มีโมเมนต์แห่งความสุขร่วมกับเพื่อนๆ ครอบครัว และโรงเรียน ซึ่งจะเป็นความทรงจำที่ดีติดตัวเขาไป มุมมองที่สอง: คือความกังวลต่อเสียงวิพากษ์วิจารณ์ในสังคม เรื่องของ "ความเหลื่อมล้ำ" และการผลิตซ้ำค่านิยมความสำเร็จที่มาพร้อมกับความสิ้นเปลืองโดยใช่เหตุหรือไม่?
- รับลิงก์
- X
- อีเมล
- แอปอื่นๆ